Kaartnummer: 5

Datum: 05-09-09

Plek: Veluwe

Impressie: Konijn op z’n mooist…

Het is nog donker en stil in huis als ik mijn ogen open. Iedereen slaapt nog, het
zal nog wel vroeg zijn bedenk ik mij. Zachtjes sluip ik mijn bed uit. In de
huiskamer tilt de hond vanaf haar kussen haar ene ooglid op en volgt glurend door
haar wimperharen mijn bewegingen. Ik open de terrasdeur en ga naar buiten, direct
gevolgd door de hond. Ik pak een tuinstoel en als ik ga zitten, ploft de hond naast
me neer en legt haar kop op mijn schoot. Het is aangenaam zacht qua temperatuur. Ik
kijk om me heen en zie niets anders dan bomen, omhuld door een vage ochtendnevel.

Wat is het hier prachtig, zo midden in het bos. Het lijkt precies op de ansichtkaart
die ik bij de receptie heb gezien, De Veluwe op z’n mooist. Ik dacht toen nog: “Ja,
ja, echt nep!” Maar hier en nu is niets nep, hier en nu is alles écht… Ik luister
een tijdje naar de intense stilte, die dan plotseling wordt doorbroken door een
specht die fanatiek op een boomtak niet ver van mij vandaan begint te roffelen. Een
wonderbaarlijk gezicht!

De hond spitst haar oren en als ik haar blik volg richting een struik donkergroene
varens, bespeur ik twee puntige oortjes van een konijn. Op dat moment doet de
ochtendzon een poging om door te breken. Tussen de groene takken en donkere stammen
vallen de zonnestralen schuin op het bospad. De nevel kringelt mysterieus in de
stralen en het lijkt alsof er ieder moment iets bijzonders kan gaan gebeuren. Dat is
ook zo, want vanuit het bos verschijnt heel voorzichtig een klein konijntje, dat
precies daar gaat zitten waar de zonnestralen de grond raken. Konijn in de
schijnwerpers, wat een schitterend schouwspel.

Meteen word ik me de hele situatie van het moment bewust. Ik kan het gevoel alleen
niet omschrijven, misschien is dit wel zo’n moment van geluk…
Zomaar heel even kunnen genieten in je eentje van al het moois om je heen, ter wijl
je helemaal nergens aan denkt en niets hoeft te zeggen…

Naam: Bo